لوزه چیست؟

لوزه چیست؟

لوزه ها توده ای از بافت بدن هستند که در دو طرف گلو و پشت زبان واقع شده اند.بدن هر انسان دارای سه جفت لوزه است:
لوزه دهانی-لوزه حلقی-لوزه زبانی.

لوزه چیست؟

لوزه چیست؟

لوزه دهانی بزرگترین لوزه است که با افزایش سن کوچک و کوچکتر می شود.لوزه دهانی با تولید نوعی پادتن از عفونت دستگاه تنفسی و گوارشی جلوگیری می کند.لوزه حلقی در پشت دهان و نزدیک حفره بینی قرار دارند.لوزه زبانی هم در انتهای زبان واقع شده است.

در واقع لوزه ها قسمتی از دستگاه لنفاوی هستند که با تولید نوعی گلبول سفید به نام<<لنفوسیت ها>> با عفونت های بدن مبارزه می کنند.لوزه ها به وسیله لایه های نازکی از بافت پیوندی و غشای مخاطی پوشانیده شده اند.این غشا دارای تعداد زیادی حفره است.وقتی باکتری های بیماری زا و مضر از طریق بینی یا دهان به گلو می رسند در این حفره ها به دام می افتند.سپس گلبول های سفید آنها را احاطه کرده و از بین می برند. به همین علت لوزه ها اولین سد دفاعی بدن محسوب می شوند.
در بعضی مواقع باکتری ها در داخل بافت لوزه های فعال می شومد و کل لوزه را ملتهب می کنند.به این حالت<<التهاب لوزه >> می گویند. به علت التهاب لوزه لوزه های دهانی متورم و قرمز و دردناک می شوند.درصورتی که التهاب لوزه ها شدید باشد لوزه ها شروع به ترشح چرک می کنند.در این حالت ممکن است عفونت به قلب و ریه ها و کلیه ها سرایت کند.این عفونت ها به همان سرعتی که در بدن پخش شده اند از بدن خارج می شوند و بیمار طی چند روز بهبود می یابد.این عفونت ها در میان کودکان بسیار شایع است.التهاب لوزه در زمستان بیش از تابستان بروز می کند.اگر التهاب لوزه ها با مصرف دارو درمان نشود.باید اقدام به جراحی و برداشتن لوزه ها کرد.

منبع:لوزه چیست؟

لوزه چیست؟

ادامه مطلب و دانلود

اماله یعنی چه؟

اماله چیست؟

اماله یعنی چه؟

اماله یعنی چه؟

اماله همان تنقیه یا حقنه است که در اصطلاح پزشکی به آن enema می گویند و برای پاکسازی روده بزرگ انجام می شود. این روش برای جراحی روده و یا رساندن املاح به روده بزرگ از طریق رکتوم به کار می رود.

کاربرد اماله

اماله کردن در طب قدیم برای مداوای بعضی از بیماری ها از جمله یبوست های مزمن کاربرد داشت. در این روش درمانی داروی ملین از طریق مخرج وارد روده می شود.

حکم اماله کردن برای روزه دار

اماله کردن با چیزهای روان اگر چه از روی ناچاری و برای معالجه باشد روزه را باطل می کند اما استعمال شیاف هایی که برای معالجه است اشکال ندارد و احتیاط واجب آن است که استعمال شیاف هایی که برای کیف کردن است مثل شیاف تریاک یا برای تغذیه از این مجراست خودداری نمایند. لازم به ذکر است که باطل شدن روزه به دلیل اماله کردن کفاره ندارد.

آیت الله خامنه ای:

استفاده از شیاف های رکتال (کرم مقعد رکتول) و کرم های واژینال اگر مایع نباشد برای روزه اشکال ندارد.
استفاده از داروهای مخصوصی که برای معالجه بعضی از بیماری های زنان وجود دارد (شیاف های روغنی) که در داخل بدن گذاشته می شود به روزه ضرر نمی رساند.
آیت الله مکارم شیرازی:

استعمال شیاف به جهت درمان بنابر احتیاط اشکالی ندارد ولی برای روزه دار مکروه است.
اماله کردن با پماد آنتی هموروئید (کرم مقعدی) برای بیماری بواسیر که خونریزی داخلی و خارجی دارد روزه را باطل نمی کند.
شیاف با انگشت خیس روزه را باطل نمی کند.
اگر بیماری ناچار است که هر روز یا یک روز در میان با آب خالص تنقیه کند اگر می تواند این کار را شب انجام دهد و اگر نیم تواند باید روزه را قضا کند.
استعمال قطره از طریق مقعد تنقیه محسوب نمی شود.

حکم اماله کردن در غیر ماه رمضان
اماله کردن فی نفسه اشکالی ندارد و چنانچه فرد روزه نباشد اماله کردن اشکالی ندارد.

منبع:اماله یعنی چه؟

اماله یعنی چه؟

ادامه مطلب و دانلود

شرایط روزه مسافر

احکام روزه مسافر در ماه رمضان

شرایط روزه مسافر

شرایط روزه مسافر

یکی از واجبات دین مبین اسلام، روزه‌ی ماه مبارک رمضان است. با وجود اهمیت روزه، مسافر از انجام این فریضه‌ی الهی معاف است و باید قضای آن را بعد از بازگشت از سفر به جا آورد. البته روزه در سفر دارای احکامی است که در ادامه آن‌ها را مرور می‌کنیم.
در فرهنگ اسلامی، روزه وسیله‌ای برای تقرب به خداوند، به دست آوردن مراتب بالاترِ تقوا، پالایش بدن برای درک امور معنوی یا کفّاره‌ی بعضی از گناهان، تقویت اراده و نیز ایجاد حسّ شفقت نسبت به نیازمندان به شمار می‌رود. در این مقاله با برخی از احکام روزه در سفر آشنا می‌شویم.

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْیَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَریضاً أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ فَعِدَّهٌ مِنْ أَیَّامٍ أُخَرَ یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّهَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللَّهَ عَلى‏ ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ .

این است ماه رمضان که قرآن در آن نازل شده، قرآنی که سراسرش هدایتگر مردم است و دارای دلایل روشنی از هدایت است و مایه‌ی جدایی حق از باطل است. پس کسی که در این ماه در وطنش حاضر باشد باید آن را روزه بدارد و آنکه بیمار یا در سفر است، تعدادی از روزهای غیر ماه رمضان را به تعداد روزه‌های قضا شده روزه بدارد. خدا آسانی و راحت شما را می‌خواهد نه مشقت شما را و قضای روزه برای این است که شما روزه‌هایی را که به خاطر عذر شرعی افطار کرده‌اید کامل کنید و خدا را بر اینکه شما را هدایت فرموده بزرگ شمارید و نیز برای این که سپاس‌گزاری کنید.

مسافر شرعی کیست؟
کسی که به سفر می‌رود اگر سفر او شرایط زیر را داشته باشد از نظر شرع مسافر بوده و باید نمازهای چهار رکعتی خود را به صورت شکسته (دو رکعتی) بخواند.

سفر او از حیث مسافت نباید کمتر از هشت فرسخ باشد، به عبارت دیگر حداقل باید چهار فرسخ فاصله‌ی مبدأ تا مقصد او باشد. هشت فرسخ در حدود ۴۳ کیلومتر است.
از اول مسافرت، قصد پیمودن مسافت هشت فرسخی را داشته باشد.
قبل از رسیدن به حداقل مسافت شرعی (چهار فرسخ) از قصد خود مبنی بر پیمودن مسافت کامل شرعی بر نگردد.
سفرش در اثناء پیمودن مسافت شرعی، با رسیدن به وطن یا مکانی که قصد اقامت ده روزه در آنجا دارد قطع نشود.
سفرش اشکال شرعی نداشته باشد مثلاً برای کار حرام سفر نکند.
مسافر از افرادی که محل زندگی ثابتی ندارند، نباشد؛ مانند کوچ‌نشینان.
شغل او مسافرت نباشد مانند رانندگان یا شغلش در سفر نباشد مانند کسی که محل زندگی و شغل او دو شهر متفاوت است.
به حد ترخص برسد یعنی به مقداری از وطن یا مکانی که قصد اقامت ده روزه در آن‌جا را دارد، دور شود که اذان شهر را نشنود و دیوارش را نبیند.

احکام روزه‌ مسافر و شرایط صحت روزه در سفر

کسی که در ماه رمضان سفر می‌کند در مواردی که نمازش شکسته می‌شود، نباید روزه بگیرد.

کسی که در ماه رمضان قصد سفر دارد باید در برنامه‌ریزی سفر خود به موارد ذیل توجه داشته باشد تا روزه‌اش صحیح باشد:

مسافر باید سفر خود را در ماه رمضان بعد از ظهر شروع کند، یعنی بعد از ظهر از مبداء خود (وطن- جایی که قصد اقامت ده روزه در آن جا را دارد) خارج شود.
اگر مسافر قبل از ظهر مسافرت خود را شروع کند، روزه‌اش باطل است، ولی قبل از رسیدن به حد ترخص نمی‌تواند افطار کند و اگر قبل از رسیدن به حد ترخص افطار کرد، کفاره‌ی افطار عمدی روزه‌ی ماه رمضان بر او واجب می‌شود.
کفاره‌ی افطار عمدی روزه‌ی ماه رمضان عبارت است از:
غذا دادن به شصت فقیر یا دو ماه (شصت روز) روزه گرفتن که باید یک ماه تمام آن و حداقل یک روز از ماه دوم آن پی‌در‌پی باشد و اگر بقیه‌ی ماه دوم پی‌در‌پی نباشد، اشکال ندارد.
مسافر باید سفرش در ماه رمضان پیش از ظهر تمام شود، یعنی پیش از ظهر به مقصد خود (وطن- جایی که قصد اقامت ده روزه در آن جا را دارد) برسد.
اگر مسافر بعد از ظهر به مقصد خود برسد، چنانچه ظهر در جایی که نمازش کامل است، نبوده باشد، روزه‌اش باطل است.
اگر مسافر پیش از ظهر به مقصد خود برسد، چنانچه مبطلی از مبطلات روزه را انجام نداده باشد، روزه‌ی خود را به اتمام می‌رساند و روزه‌اش صحیح است.
اگر مسافر پیش از ظهر به مقصد رسیده، ولی در اثنای سفرش در آن روز مبطلی انجام داده باشد، روزه‌اش باطل است، ولی فقط قضای آن را باید بگیرد و کفاره ندارد.
به طور کلی مسافرت در ماه رمضان اشکال شرعی ندارد و سفری که برای فرار از روزه باشد مکروه است یعنی بهتر است که انجام نشود.
تنها حالتی که مسافر شرعی می‌تواند در سفرش روزه بگیرد این است که روزه‌ی در سفر را نذر کرده باشد.
اگر غیر از روزه‌ی ماه رمضان روزه‌ی معین دیگرى بر انسان واجب باشد، اگر آن وجوب از جهت حقّ الناس باشد (مثل این كه اجیر شده باشد كه روز معینى را روزه بگیرد) نمى‌تواند در آن روز مسافرت كند.
اگر نذر كند روزه بگیرد و روز آن را معین نكند، نمى‌تواند آن را در سفر به جا آورد، ولى چنانچه نذر كند كه روز معینى را در سفر روزه بگیرد، باید آن را در سفر به جا آورد و نیز اگر نذر كند روز معینى را چه مسافر باشد یا نباشد روزه بگیرد، باید آن روز را اگر چه مسافر باشد، روزه بگیرد.
كسى كه نمى‌داند روزه‌ی مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگیرد و در بین روز مسئله را بفهمد، روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر تا مغرب نفهمد روزه‌اش صحیح است.
اگر فراموش كند كه مسافر است، یا فراموش كند كه روزه‌ی مسافر باطل است و در سفر روزه بگیرد، روزه‌ی او باطل است.
در پایان برای به دست آوردن اطلاعات جامع‌تر در خصوص احکام روزه در سفر و همچنین پیدا کردن پاسخ پرسش‌های شرعی خود در این مورد بهتر است که به رساله‌های عملیه‌ یا پایگاه اینترنتی مراجع عظام تقلید مراجعه کنید.

منبع:شرایط روزه مسافر

شرایط روزه مسافر

ادامه مطلب و دانلود

نحوه ی برخورداری از تخفیف رزرو هتل ها

 

نحوه ی برخورداری از تخفیف رزرو هتل ها 

گاهی اوقات ممکن است به سفر بروید اما بودجه ی کافی برای رزرو یک هتل گران قیمت در یک موقعیت مناسب را نداشته باشید. اصلا موضوعی نیست که بخواهید نگران باشید. می توانید از روش های مختلف هتل ارزان قیمت و مناسب با بودجه ی خود پیدا کنید. معمولا پیدا کردن سایتی که بهترین قیمت را ارائه می دهد دشوار است. ما در این مقاله قصد داریم شما را با سایت های مناسبی آشنا کنیم. با ما همراه باشید.

مراحل :

برنامه های هتل

  1. وارد برنامه ی هتل مورد نظر خود شوید. برنامه هایی مانند Fairmont, Hilton, Hyatt, Joie de Vivre, Kimpton, Marriott, Starwood به مشتریانشان تخفیف چند روزه می دهند.

در اکثر این برنامه ها باید امتیاز جمع کنید. زمانی که مقدار مشخصی امتیاز دریافت کردید می توانید رایگان به هتل بروید. این برنامه ها برای افرادی که دائما در سفر هستند عالی است.

تماس با هتل

تماس با هتل

  1. برای اقامت ارزان تر، با یک هتل تماس بگیرید. اجازه دهید آنها بدانند که شما به دنبال چه محدوده ی قیمتی هستید. هتل ها معمولا مورد هایی را به شما پیشنهاد می دهند که قیمت پایین تر به همراه wifi و صبحانه رایگان دارد.

به خاطر داشته باشید هر چقدر کمتر برای هتل خود هزینه کنید امکانات کمتری دریافت خواهید کرد.

تخفیفات هتل

تخفیفات هتل

  1. معمولا برخی هتل ها برای افراد خاص تخفیف در نظر می گیرند. به عنوان مثال این تخفیفات برای افراد نظامی و جانبازان و … ارائه خواهد شد. این تخفیفات همیشگی نیست اما معمولا در دسترس می باشد. برای آگاهی از این تخفیفات باید با پذیرش هتل تماس بگیرید.

نرخ هنل در روز های تعطیل

  1. هتل خود را برای روز هایی از هفته رزرو کنید که قیمت پایین تری دارند. به عنوان مثال اگر آخر هفته ها هزینه ی رزرو اتاق دو برابر می شود, قبل از سفر از این موضوع اطلاع پیدا کنید و طوری برنامه ریزی کنید که در این روز ها سفر نباشید.

منبع : نحوه ی برخورداری از تخفیف رزرو هتل ها

ادامه مطلب و دانلود

مارقین چه کسانی بودند؟

ناکثین، قاسطین، مارقین چه کسانی هستند؟

مارقین چه کسانی بودند؟

مارقین چه کسانی بودند؟

و ثالثاً: امیرالمؤمنین به طور خصوص از جانب پیغمبر(ص) مأمور بوده است که با این سه فرقه به نام «ناکثین» و «قاسطین» و «مارقین» بجنگد چنان‌که در خطبه «قاصعه» می‌فرماید:

الا و قد قطعتم قيد الاسلام و عطلتم حدوده و امتم احكامه الا و قد امرني الله بقتال اهل البغي و النكث و الفساد في الارض فاما الناكثون فقد قاتلت، و اما القاسطون فقد جاهدت و اما المارقة فقد دوخت. و اما شيطان الردهة فقد كفيته بصعقة سمعت لها وجبة قلبه ورجة صدره و بقيت بقية من اهل البغي. و لئن اذن الله في الكرة عليهم لاديلن منهم الا ما يتشذر في اطراف البلاد تشذُراً الخطبه.

امیرالمؤمنین علیه السلام در این کلام خود به آن مردم پیمان شکن با عتاب و سرزنش می‌فرماید:

آگاه باشید که شماها رشته اسلام را از هم گسیختید و حدودهای شرعی را تعطیل کردید و نگذاشتید که آن‌ها اجرا گردد، و بدانید که خداوند مرا امر فرموده که با ستمگران و پیمان‌شکنان و تباه‌کاران روی زمین بجنگم.

پس با «ناکثین» یعنی با آن پیمان شکنان «اصحاب جنگ جمل» که طلحه و زبیر و پیروانشان باشد (که بیعت خودشان را با امیرالمؤمنین شکستند) جنگیدم.

و نیز با «قاسطین» (یعنی اهل ظلم و ستم که لشگر شام و از طرف معاویه اعزام شده بودند) جهاد کردم.

و نیز با «مارقین» (یعنی آن کسانی که از دین بیرون رفتند که خوارج نهروان باشد) جنگیده و خوارشان کردم.

و اما «شیطان ردهه» که یکی از رؤسای خوارج نهروان معروف به «ذوالثدیه» باشد به سبب «صعقه» صدای مهیبی کشته شد که آن حضرت فرموده من فریاد تپش قلب و لرزش سینه‌اش را می‌شنیدم.

ابن ابی الحدید معتزلی در شرح نهج البلاغه ذیل خطبه فوق ج ۳ ص ۲۴۵ می‌نویسد:

قد ثبت عن النبی صلی الله علیه و آله انه قال له علیه السلام: ستقاتل بعدى الناكثين ، و القاسطين و المارقين، فکان الناکثون اصحاب الجمل لانهم نکثوا بیعته علیه السلام، و کان القاسطون اهل الشام بصفین، و کان المارقون الخوارج فی النهروان، و فی الفرق الثلاث قال الله تعالی: «فَمَن نَكَثَ فَإِنَّمَا ینكُثُ عَلَى نَفْسِهِ» [۳۴۴] «وَأَمَّا الْقَاسِطُونَ فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً». [۳۴۵]

و قال النبی صلی الله علیه و آله یخرج من ضئضیء هذا قومٌ یمرقون من الذین کما یمرق السهم من الرمیة ینظر احدکم فی النصل فلایجد شیئاً فینظر فی الفوق فلایجد شیئاً سبق الفرث و الدم [۳۴۶] و هذا الخبر من اعلام نبوته صلی الله علیه و آله و من احباره المفصلة بالغیوب.

بابویهی: آقای نوبختی ابن ابی الحدید ذیل این خطبه درباره جنگ امیرالمؤمنین علیه السلام با این سه فرقه نامبرده حدیثی از پیغمبر(ص) نقل نموده است که آن حضرت به علی ابن ابیطالب فرموده تو بعد از من با «ناکثین و قاسطین و مارقین» جنگ خواهی نمود، و نیز درباره خوارج نهروان حدیث جالب دیگری نقل کرده که آن حضرت خبر از مرتد و بی‌دین شدن این دسته داده است که این اطلاع از غیب، خود از علائم بزرگ پیامبری آن حضرت می‌باشد.

نوبختی: آقای بابویهی من از شما کمال تشکر را دارم که اشکال مرا برطرف نمودید و از نگرانی درآوردید و برای اینجانب واضح گردید که چرا امیرالمؤمنین علیه السلام با این سه فرقه از مسلمین می‌جنگید و کشتن آنان را واجب می‌دانست. اکنون از شما خواهشمندم که این احسانتان را به مرحله اتمام برسانید و کیفیّت جنگ با خوارج را هر چند به طور اختصار باشد برای ما بیان نمایید.

بابویهی: آقای نوبختی من در خدمت شما هستم و ترجمه این واقعه را از کامل ابن اثیر همان جلد نامبرده به طور فشرده به عرضتان می‌رسانم پس به گفتار ذیل توجه کنید:

ابن اثیر می‌نویسد پس از آن‌که عده‌ای از اهل بصره به خوارجی‌های نهروان ملحق شدند، برخورد کردند به مردی که زنی را بر الاغی سوار کرده و می‌بَرد، او را نهیب زده و برگرداندند و از او پرسیدند تو کیستی؟ جواب داد من عبدالله پسر جناب هستم که از اصحاب رسول الله بوده پس او را امان داده و از او درخواست حدیثی نمودند، عبدالله گفت پدرم گفت از پیغمبر شنیدم که می‌فرمود فتنه‌ای برپا می‌شود که دل‌های مردم در آن وقت می میرد همان طوری که بدن‌ها می‌میرد و شبانگاه شخص مؤمن است ولی صبح می‌کند در حالی که کافر شده است و برعکس افرادی صبحگاه کافر هستند و چون شب می‌شود مؤمن می‌گردند. این گروه از شنیدن این حدیث ناراحت شدند.

سپس سؤال‌هایی پی در پی از او نموده، تا آن‌که از او پرسیدند تو درباره علی بن ابیطالب نظرت چیست؟ عبدالله جواب داد: علی(ع) مردیست که از شماها به خدا داناتر است، و بهتر دین خود را نگاه می‌دارد و بینایی او نافذ و مؤثرتر می‌باشد.

نهروانی‌ها چون این گفتار را از او شنیدند به او گفتند تو شخصی هستی هواپرست و ما تو را طوری می‌کشیم که هیچ کس را آن گونه نکشته باشیم، پس شانه‌های او را بستند و سر او را بریدند و بعد از او آن زن را که حامله بود آورده و شکم او را دریدند و نیز از قبیله طییء سه نفر زن را به قتل رساندند. و چون خبر کشتن عبدالله به علی بن ابیطالب رسید مردی را به نام «حرث بن مرّه عبدی» به جناب ایشان فرستاده تا جریان را از نزدیک بررسی کرده و به آن حضرت گزارش دهد، و چون حرث به آنان نزدیک شد او را نیز دستگیر نموده و به قتل رساندند.

هنگامی که این واقعه رخ داد و اصحاب از ان مطلع شدند، از امیرالمؤمنین خواستار شدند که لشگر را اعزام نماید تا با نهروانیان بجنگند و پس از ایشان با لشگر شام.

امیرالمؤمنین بنا را بر خروج گذارده و حرکت نمود، در بین راه منجّمی به نام «مسافر بن عفیف ازدی» به آن حضرت برخورد کرده گفت: در فلان ساعت از روز حرکت نمایید و گرنه خود و اصحابت زیان فراوانی خواهید دید، امیرالمؤمنین با او مخالفت نموده و در همان ساعتی که از آن نهی نموده بود حرکت کرد ـ و چون از جنگ نهروان فارغ گردید، حمد و ثناء خدا را به جا آورد و فرمود اگر من در آن ساعتی که منجّم گفته بود حرکت می‌کردم، افراد نادان می‌گفتند چن علی به دستور منجم رفتار کرد، پیروز گردید. ـ و کسی را به جانب نهروانی‌ها فرستاد که به ایشان بگوید قاتلین عبدالله بن خباب را به ما تحویل بدهید تا از آنان تقاصّ بگیریم.

آن گروه در جواب گفتند: ما همگی او را کشته‌ایم و ریختن خون شماها را هم حلال می‌دانیم.

قیس پس سعد بن عباده (از اصحاب امیرالمؤمنین به جانب نهروانی‌ها رفت و آنان را موعظه نمود و گفت: ای بندگان خدا آن قاتلین عبدالله را به ما تحویل دهید و داخل شوید در آن‌چه ما داخل می‌باشیم (که ولایت علی بن ابیطالب باشد) و بیایید با هم‌دیگر به جنگ دشمنان خود «لشگر شام» برویم و آگاه باشید که رَوِش خطرناکی را در پیش گرفته‌اید که از طرفی ما را مشرک می‌دانید و از طرفی مسلمین را می‌کُشید.

در این میان «عبدالله بن شجره سلمی» از خوارجی‌ها در جواب قیس گفت: حق برای ما واضح شده است ما دیگر پیرو شماها نخواهیم شد. و پس از سعد ابو ایوب انصاری نیز با ایشان روبرو گردیده و خطابه‌ای خواند و هر قدر آنان را موعظه و نصیحت نمود سودی نبخشید.

سپس امیرالمؤمنین علیه السلام با خوارج روبرو گشته و به آنان خطاب نمود و فرمود: ای گروهی که لجاجت و عناد وادارتان به خروج کرده و هوای نفس شما را از حق باز داشته است، و در امر خطرناکی وارد شده‌اید، من شما را می‌ترسانم از این‌که صبح کنید در حالتی که امت شما را لعنت کنند، و در میان این نهر و در بین این زمین‌های پست و بلند کشته گردید بدون آن‌که نزد پروردگارتان حجّت و دلیلی داشته باشید.

من قبلاً شما را از حکومت حَکَمین نهی کردم و به شماها گفتم که این (قرآن به نیزه کردن معاویه) مکر و حیله ایست که به کار برده‌اند و این گروه اصحاب دین و قرآن نیستند، ولی شما مرا نافرمانی کردید و اطاعت ننمودید.

(آن گروه در جواب امیرالمؤمنین) گفتند: ما در این عمل خود گناه‌کار شدیم ولی از آن توبه نمودیم و تو هم باید توبه نمایی تا ما با تو باشیم و گرنه ترا دشمن می‌داریم و از تو جدا می‌شویم.

آن حضرت در جواب آنان فرمود: حصبه بر شما ببارد و اَحَدی از شما باقی نماند، آیا بعد از آن‌که من ایمان به رسول الله آوردم و با او هجرت کردم و در راه خدا جهاد نمودم، برای خود قائل به کفر شوم تا از آن توبه نمایم و از آنان روی بگردانید و آماده جنگ شد.

و در طرف راست «میمنه» لشکر «حجر بن عدی» و در طرف چپ «میسره» آن «سبث بن ریعی» و بر سواران «ابو ایّوب انصاری» و بر پیاده‌ها «ابو قتاده انصاری» را بگماشت، و در مقابل خوارج نیز بسیج شده، «زید بن حصین» را در میمنه و «شریح عبسی» را در میسره، و بر سواران «حمزه اسدی» و بر پیادگان «حرقوص سعدی» را گماشتند.

امیرالمؤمنین علیه السلام پرچم امان را به دست ابو ایّوب انصاری داد، و او هم به لشگر دشمن اعلام کرد که هر کس زیر این پرچم بیاید در امان است و هر کس از جنگ دست بردارد و کسی که از میان گروه خارج و به جانب کوفه و یا مدائن رود او نیز در امان خواهد بود، و بعد از آن‌که ما قاتلین برادران دینی خود را بگیریم نیازی به ریختن خون شما نداریم.

چون گفتار ابو ایّوب انصاری به آخر رسید، مردی از خوارج به نام «فرو ة بن نوفل اشجعی» گفت: سوگند به خدا من نمی‌دانم که برای چه چیزی با علی بن ابیطالب(ع) می‌جنگیم، من صلاح می‌دانم که برگردم تا تکلیف خود را روشن کنم، پس او با پانصد سوار از میان لشگر خارج شده و به «بند نیجین» و به «دَسکره» برفت [۳۴۷] و پس از او عدّه‌ای دیگر متفرق گردیده و به سوی کوفه رهسپار شدند که مجموعاً هشت هزار نفر از خوارج از تصمیم خود برگشته و از جنگ کناره‌گیری نمودند ولی چهار هزار نفر و اندی از آنان به جای مانده و صف‌آرایی کرده و آماده رزم شدند.

در این میان علی بن ابیطالب علیه السلام به لشگریان خود امر فرمود که شماها پیش قدم در جنگ نشوید تا آن‌که آن‌ها به شما حمله‌ور شوند، پس نهروانی‌ها یورش آوردند، متقابلاً لشگر امیرالمؤمنین بر آنان حمله آورده و ایشان را از پای درآوردند و باقی نماند از آنان مگر نه نفر که فرار کردند و از لشگریان آن حضرت کشته نشد مگر نه نفر، چنان‌که به سپاهیان خود قبلاً فرموده بود: «والله لایقتل منکم عشرة و لا یسلم منهم عشرة».

تفصیل این واقعه از صفّین تا نهروان در تاریخ ابن اثیر ج ۳ ص ۱۴۱ – ۱۷۶٫

منبع:مارقین چه کسانی بودند؟

مارقین چه کسانی بودند؟

ادامه مطلب و دانلود

چگونه هزینه ی بلیط هواپیما خود را کاهش دهیم؟ ( ارتباطات )

 

چگونه هزینه ی بلیط هواپیما خود را کاهش دهیم؟ ( ارتباطات )

با افزایش هزینه های سوخت، پرداخت هزینه برای گرفتن بلیط هواپیما می تواند بسیار گران برای شما تمام شود. با این حال، همیشه لازم نیست پول بلیط هواپیما را بپردازید. در حالی که هیچ چیز رایگانی به آسانی به دست هر کسی نمی رسد، راه هایی وجود دارد که می توانید بلیط هواپیما را رایگان به دست بیاورید و رایگان پرواز کنید.

 

خدمه پرواز

  1. برای یک شرکت هواپیمایی کار کنید. خدمه پرواز و بسیاری دیگر از کارکنان هواپیمایی مزایای پرواز رایگان را دریافت می کنند. تخفیفاتی که ارائه می شود بسته به شرکت های هواپیمایی مختلف متفاوت است. برخی از شرکت های هواپیمایی هر ساله دو بلیط پرواز رایگان برای کارکنان خود را ارائه می دهند و سایر شرکت های هواپیمایی بلیط های ۹۰ درصد تخفیف ارائه می دهند.

شرکت هواپیمایی جنوب غربی به همسران، کودکان واجد شرایط و والدین کارکنان اجازه می دهد تا به صورت رایگان با هواپیماهای جنوب غربی پرواز کنند.

کارت واچر

  1. کسی را پیدا کنید که در شرکت هواپیمایی کار می کند. برخی شرکت ها واچر هایی را به کارکنانشان ارائه می دهند و این افراد می توانند واچر های خود را به خانواده یا دوستان خود بدهند. در سال های اخیر، ارائه ی این واچر ها بسیار کم شده است اما هنوز هم چنین واچر هایی وجود دارند.

شرکت Southwest Airlines یک برنامه ی مهمان ارائه داده است که به دوستان و اعضای خانواده ی کارکنان واچر پرواز رایگان ارائه می دهد.

++++++

  1. استفاده از پرواز آماده باش! برخی شرکت های هوایی به کارکنانشان پرواز رایگان ارائه می دهند اگر صندلی خالی در یک پرواز وجود داشته باشد. این بدین معنی است که تنها زمانی می توانید از پرواز رایگان استفاده کنید که صندلی خالی وجود داشته باشد.

اگر می خواهید از این روش استفاده کنید باید همیشه آماده ی پرواز و سفر باشید تا چنین موقعیتی پیش بیاید. در این حالت ساعت پرواز اصلا به سلیقه ی شما نخواهد بود.

معمولا در زمان هایی که فرودگاه خلوت است احتمال اینکه بتوانید از این روش استفاده کنید بیشتر است.

منبع :چگونه هزینه ی بلیط هواپیما خود را کاهش دهیم؟ ( ارتباطات )

ادامه مطلب و دانلود

چگونه در هتل های ارزان قیمت امنیت خود را تامین کنیم ؟

 

چگونه در هتل های ارزان قیمت امنیت خود را تامین کنیم ؟

گاهی اوقات ممکن است به سفر بروید اما بودجه ی کافی برای رزرو یک هتل گران قیمت در یک موقعیت مناسب را نداشته باشید. اصلا موضوعی نیست که بخواهید نگران باشید. می توانید با چند راه کار ساده امنیت خود را در هتل های ارزان قیمت تامین کنید. با ما همراه باشید.

مراحل :

نقشه هتل

  1. اتاقی رزرو کنید که در طبقه ی اول قرار داشته باشد تا در صورت آتش سوزی سریع بتوانید خارج شوید. البته برخی افراد در طبقه ی بالاتر احساس امنیت بیشتری دارند، زیرا اگر مکان هتل خطرناک است, بدین ترتیب از دسترسی دزد ها دور تر هستید.

محل خروج اضطراری را به خاطر داشته باشید. بهتر است قبل از اینکه وارد هتل شوید ابتدا از این موضوع آگاهی پیدا کنید.

اتاق

  1. سعی کنید اتاق هایی را رزرو کنید که پنجره های زیادی به داخل محوطه ندارند و یا اگر اتاق شما پنجره دارد رو به خیابان باشد. امنیت در این حالت بیشتر خواهد بود.

بررسی اتاق

  1. قبل از اینکه در را قفل کنید بررسی کنید که در اتاق تنها هستید. مطمئن شوید فرد دیگری داخل اتاق نیست. داخل کمد, پشت پرده و داخل حمام و سرویس بهداشتی را بررسی کنید.

بررسی قفل در

  1. اطمینان حاصل کنید که قفل در به درستی کار می کند و برای احتیاط بیشتر یک عدد صندلی پشت در قرار دهید.

قفل کردن پنجره ها

  1. قبل از خواب همه ی پنجره ها را قفل کنید و پرده را بکشید. با این کار راحت تر می خوابید و امنیت بیشتری خواهید داشت. می توانید با خودتان یک پنکه ی کوچک ببرید اگر گرما اذیتتان می کند.

قفل کردن در

  1. هر زمان که داخل اتاق بودید حتما سعی کنید در را قفل کنید. اگر کسی در زد اصلا در را باز نکنید. تنها زمانی در را باز کنید که مطمئن هستید چه کسی پشت در است. اگر کسی در زد و گفت برای نظافت آمده سریعا به پذیرش هتل زنگ بزنید تا مطمئن شوید برای نظافت آمده اند.

کارت هتل

  1. بعد از اینکه از هتل خارج شدید کارت خود و آدرس هتل را با خود ببرید. با این کار می توانید مطمئن شوید که راه برگشت را گم نخواهید کرد.

وسایل شخصی

  1. هر وسیله ای که دارید با خودتان ببرید و هیچ چیزی را داخل هتل قرار ندهید.

منبع :چگونه در هتل های ارزان قیمت امنیت خود را تامین کنیم ؟

ادامه مطلب و دانلود

روش های استخاره با تسبیح

اين نوع استخاره نيز شايع و معروف است، كه به چند شيوه انجام مى شود:

 

اوّل: علامه مجلسى مى نويسد: از «شيخ بهايى» نقل شده است: از بزرگان و اساتيدم شنيدم كه اين دستورالعمل از حضرت ولىّ عصر(عليه السلام) درباره استخاره با تسبيح رسيده است. فرمود: «تسبيح را به دست (راست) مى گيرى و سه بار صلوات مى فرستى و آنگاه قسمتى از تسبيح را (با دست چپ) مى گيرى و دوتا دوتا رد مى كنى; اگر در پايان يك دانه باقى ماند، به معناى «إفعل» (انجام بده) است و اگر دو دانه باقى ماند، مفهوم آن «لاتفعل» (انجام نده) است.

استخاره با تسبیح

 

دوم: از امام صادق(عليه السلام) روايت شده است كه فرمود:

 

(به هنگام استخاره با تسبيح) نخست يك مرتبه سوره «حمد» را مى خوانى و آنگاه سه بار سوره «توحيد» (قل هو اللّه…) را و آنگاه پانزده مرتبه صلوات مى فرستى، سپس مى گويى:

 

 

اَللّهُمَّ إِنّى أسْئَلُكَ بِحَقِّ الْحُسَينِ وَجَدِّهِ وَأَبيه، وَ أُمِّهِ وَ أَخيهِ، وَ الاْئِمَّةِ مِنْ

 

خدايا از تو مى خواهم، به حقّ حسين و جدّش و پدر و مادر و برادر و امامان از

 

 

ذُرِّيَّتِهِ، أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد، وَ أنْ تَجْعَلَ لِىَ الْخِيَرَةَ في

 

نسلش اين كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و خيرم را در اين تسبيح

 

 

هذِهِ السَّبْحَةِ، وَ أَنْ تُرِيَني ما هُوَ الاَْصْلَحُ لي في الدِّينِ وَالدُّنْيا، اَللّهُمَّ إنْ

 

قرار دهى و آنچه را كه صلاح دين و دنيايم است به من نشان دهى. خدايا اگر

 

 

كانَ الاْصْلَحُ في دينى وَدُنْيايَ، وَ عاجِلِ اَمْري وَ آجِلِهِ، فِعْلَ ما اَنَا عازِمٌ

 

مصلحت دين و دنيا و امروز و فردايم در انجام كارى است كه قصد آن را دارم،

 

 

عَلَيْهِ، فَأْمُرْني، وَإلاّ فَانْهَني، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْء قَديرٌ.

 

پس مرا بدان فرمان ده! وگرنه مرا از آن نهى كن; چرا كه تو بر انجام هر كارى توانايى.

 

 

پس از آن، قسمتى از تسبيح را مى گيرى و آن را مى شمارى و با عدد اوّل مى گويى «سُبْحانَ اللهِ» و با عدد دوم مى گويى «أَلْحَمْدُلِلّهِ» و با عدد سوم مى گويى «لا إِلهَ اِلاَّ اللّهُ» و به همين ترتيب پيش مى روى; در پايان اگر دانه آخر شمارش، سُبحان الله بود، مخيّر ميان فعل و ترك هستى و اگر أَلْحَمْدُللهِ بود، نشانه امر است و آن را انجام مى دهى و اگر لا إِلهَ اِلاَّ اللّهُ بود، نهى است و آن را ترك مى كنى.

منبع : روش های استخاره با تسبیح

منبع : روش های استخاره با تسبیح

ادامه مطلب و دانلود

نحوه ی قرار دادن یک نظر در بالای نظر های  YouTube

 

نحوه ی قرار دادن یک نظر در بالای نظر های  YouTube

به عنوان فردی که از  YouTube  استفاده می کند, شما می توانید یک نظر را بالای همه ی نظرات در مورد ویدئویی که به اشتراک گذاشته اید قرار دهید. با این کار همه ی بازدید کننده ها می توانند بهترین نظر در مورد ویدئوی شما را مشاهده کنند. ترفند ها در چند مرحله ی ساده به شما آموزش می دهد که چگونه این کار را انجام دهید.

مراحل :

سایت یوتیوب

  1. به www.youtube.com بروید یا برنامه YouTube را راه اندازی کنید. اگر قبلا وارد حساب خود نشده اید اکنون وارد شوید.

قسمت Comments

  1. به قسمت “Comments” بروید. یکی از ویدئو های خود را باز کنید و به قسمت “Comments” بروید. بهترین نظر را انتخاب کنید.

هم چنین می توانید به قسمت Creator Studio بروید و “Comments” را انتخاب کنید یا از لینک www.youtube.com/comments استفاده کنید, سپس روی نظری که می خواهید در بالای نظرات قرار دهید کلیک کنید.

آیکون ⋮

  1. روی آیکون ⋮ کلیک کنید. شما می توانید این آیکون را در سمت راست نظر مشاهده کنید.

گزینه ی Pin

  1. از منوی context روی گزینه ی Pin کلیک کنید. یک دیالوگ باکس نمایش داده می شود.

دکمه پین

  1. روی دکمه ی PIN کلیک کنید. پیام “Comment pinned” را مشاهده خواهید کرد.

پین شدن پیام

پایان ! اکنون بازدید کنندگان این نظر را بالای همه ی نظرات مشاهده خواهند کرد. اگر قبلا نظر دیگری را در پین کرده بودید اکنون این نظر جایگزین خواهد شد.

منبع : نحوه ی قرار دادن یک نظر در بالای نظر های  YouTube

ادامه مطلب و دانلود

مضرات روزه

کنترل مضرات روزه با اصلاح رژیم غذایی

 

مضرات روزه

با توجه به ساعات طولاني گرسنگي در روز ، بايد غذاهايي را مصرف کنيم که به کندي و دير هضم مي شوند مثل غذاهاي حاوي فيبر زياد . غذاهاي ديرهضم معمولاً ۸ ساعت در دستگاه گوارش مي مانند، در حالي که غذاهاي زود هضم فقط ۳ تا ۴ ساعت در معده باقي مي مانند و فرد خيلي زود احساس گرسنگي خواهد کرد.

غذاهاي دير هضم عبارتند از: حبوبات و غلات مثل جو، گندم، جو دوسر، لوبيا، عدس، آرد سبوس دار،‌ برنج با پوست و غيره (که کربوهيدرات هاي پيچيده ناميده مي شوند).

غذاهاي زود هضم عبارتند از: غذاهايي که حاوي قند، آرد سفيد و غيره هستند (که به اين گروه کربوهيدرات هاي تصفيه شده گفته مي شود).

غذاهاي حاوي فيبر غذايي عبارتند از: غذاهاي حاوي سبوس، گندم سبوس دار، غلات و حبوبات، انواع سبزي ها مانند لوبياي سبز، نخود، ‌ذرت،‌ اسفناج، برگ چغندر، ميوه هاي با پوست، ميوه خشک شده مثل برگه زردآلو، انجير،‌ آلو خشک، بادام و غيره.

غذاهاي مصرفي بايد در حالت تعادل با يکديگر باشند و از همه گروه هاي غذايي مثل ميوه، سبزيجات،‌ گوشت و مرغ و ماهي ، نان و غلات و گروه شير و لبنيات بايد در برنامه غذايي ما وجود داشته باشد .

غذاهاي سرخ شده بايد به مقدار کم مصرف شوند، زيرا باعث عدم هضم ، سوزش سردل و اختلال در وزن مناسب مي شوند.

مضرات احتمالی روزه گرفتن

از مهمترین مشکلاتی که در اثر عدم توجه به نوغ تغذیه در زمان روزه داری به وجود می آید می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

یبوست
سوء هاضمه
خواب آلودگی (کاهش فشار خون)
سردرد
کاهش قند خون
گرفتگی عضلات
زخم معده و ورم معده
سنگ کلیه
کنترل ضعیف بر بیماری دیابت
دهیدراته شدن و کم آبی بدن
استرس

بررسی ضررهای روزه

در مقابل منافعی که برای روزه بیان شد، مضراتی نیز ذکر شده است و با بیان برخی از آنها، ارزش روزه را زیر سؤال برده‌اند. برای پاسخ به این شبهه، این مضرات در سه دسته بررسی می شوند؛

۱٫ مضرات روزه از نوع غیر قابل اعتنا
طبیعتاً خودداری کردن از خوردن و نوشیدن، برای مدت طولانی، آثار منفی به همراه دارد. ولی این آثار را نمی‌توان ضرر قابل توجهی دانست. این آثار عبارتند از:

خشکی دهان
تشنگی مفرط
کم‌شدن انرژی
کاهش ادرار و غلیظ‌تر شدن آن
ضعف ماهیچه
کاهش انعطاف‌پذیری پوست
گودی چشم
کاهش عرق
این علائم در صورتی که از حد معمول تجاوز نکند، سلامتی شخص را به خطر نخواهد انداخت. این عوارض، کاملاً طبیعی بوده و پس از افطار و پایان روزه، از بین رفته و بدن حالت طبیعی خود را دوباره به دست می‌آورد. این عوارض، به دلیل کم اهمیت یا بی‌اهمیت بودن، نمی‌تواند اهمیت روزه را زیر سؤال ببرد.

۲٫ مضرات روزه مختص بیماران
برخی از بیماری‌ها مثل بیماری‌های مربوط به کلیه، زخم معده و هر بیماری دیگری که شخص نیاز به مصرف آب و غذا در فواصل کوتاه مدت‌دار، با روزه ناسازگار است. اما این ضررها نیز نمی‌تواند اصل تکلیف روزه نسبت به انسان‌های سالم را زیر سؤال ببرد؛ زیرا طبق دستور اسلامی، کسانی که روزه برای آنها ضرر دارد، همچون کسانی که دارای این بیماری‌ها هستند و یا اشخاصی که فعلاً بیمار نیستند ولی اگر روزه بگیرند، دچار بیماری خواهند شد، روزه برای آنها ممنوع و حرام شده است.

۳٫ مضرات روزه مختص افراد عادی
در پاسخ به این شبهه اشاره به چند نکته ضروری است؛

گاهی بیان می شود که روزه باعث مرگ سلول های مغزی می شود. این گونه بیانات چندان قابل اعتماد نیست؛ چرا که اولاً؛ این نظریه‌ها، مخالف دیگر پژوهش‌هایی است که انجام شده و میزان اعتبار این نوع تحقیق‌ها چندان معلوم نیست. برای نمونه در برخی از تحقیقات درباره روزه چنین آمده است: پژوهش‌ها نشان می‌دهد که میزان سروم کلسترول، تیروکسین و اسید اوره در خون به طرز قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد. بنا بر پژوهش؛ روزه اسلامی موجب می‌شود تا میزان HDL (چربی‌های خوب) خون به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته و میزان LDL (چربی بد) افزایش یابد. اما در پژوهش دیگری؛ در ماه رمضان، کاهش قابل توجهی در LDL و افزایش قابل توجهی در HDL را نشان داده می‌شود. ثانیاً؛ در علوم تجربی این طبیعی است که با گذشت زمان و تحقیقات جدید، خلاف نظریات پیشین ثابت می‌شود. بنابر این، نمی‌توان هر نوع اعلام نظری را قطعی و خطاناپذیر دانست.

بر فرض این‌که ما صحت این نظریات را بپذیریم؛ باید بگوییم اصطلاح «روزه» فقط منحصر به روزه مسلمانان نیست. وقتی ما نام «روزه» را می‌شنویم، به سرعت روزه ماه مبارک رمضان که از اذان صبح شروع و تا غروب ادامه دارد، به ذهن مان متبادر می‌شود. این در حالی است که واژه «روزه» دامنه گسترده‌ای بیش از این دارد. اکثر ادیان و مکتب‌ها، خصوصاً ادیان آسمانی با «روزه» آشنا بوده و هر کدام روزه مخصوص به خود دارند که برخی از آنها بسیار طولانی‌تر از روزه ما مسلمان‌هاست.

مثلاً مردم کهن مکزیک، امساک از خوردن غذا را به عنوان کفاره گناهان به جا می‌آوردند و مدت آن از یک روز تا چند سال متفاوت بود.
پارسایان برای رفع مصیبت‌ها و بلاهای همگانی، ماه‌ها از خوردن غذا خودداری می‌کردند.
در ادیان بودایی و هندویی نوع روزه، بستگی به خود فرد دارد و ممکن است روزه، امتناع از خوردن و آشامیدن هر نوع غذا یا نوشیدنی برای مدت ۲۴ ساعت باشد.
روزه یوم کیپور که مهم‌ترین و معروف‌ترین روزه‌ها است، در روزهای نهم و دهم ماه تشرین (نخستین ماه یهودی از سال یهودی) به مدت ۲۵ ساعت است، انجام می‌شود. هدف از این روزه بخشش گناهان است که دستور مستقیم خداوند در تورات درباره آن صادر شده است.
مانویان دو نوع روزه داشتند که یکی از آنها دو روز کامل طول می‌کشید.
همچنین روزه‌ای به نام «روزه آب» وجود دارد که در آن فرد فقط مجاز به نوشیدن، آب، یا آب میوه است. در فوائد این روزه که تا چهل روز طول می‌کشد گفته‌اند: این روزه سبب افزایش سرعت عمل ذهن و افزایش ظرفیت یادگیری می‌شود. پس از یک تا سه روز روزه ‌گرفتن، فرد منطقی‌تر فکر می‌کند و سریع‌تر تصمیم‌گیری می‌کند. روزه آب سبب افزایش آگاهی روحی و آرامش جسم، ذهن و احساسات می‌شود. بسیاری پس از گرفتن روزه آب، دردهای گذشته را فراموش می‌کنند و دید مثبت‌تری به آینده پیدا می‌کنند.

در صورتی که این مضرات روزه، آن هم روزه اسلامی واقعیت داشته باشد، باید آثار آن نیز در عالم خارج و بین مردم دیده شود. با توجه به این‌که مسلمانان حداقل سالی سی روز روزه می‌گیرند، باید نسبت به دیگر مردم، عمری کوتاه‌تر داشته باشند و این کوتاهی عمر برای همه قابل درک باشد. ولی حقیقت این است که هیچ‌کس نمی‌تواند چنین ادعایی کند. بلکه می‌توان خلاف آن ‌را ثابت کرد. در بین مسلمانان، عالمان دین که بیشتر از دیگران خود را ملتزم به دستورات دین می‌دانند، به روزه‌های مستحبی نیز مبادرت دارند. اما نتیجه این است که آنها عمری طولانی‌تر از دیگر افراد دارند

منبع:مضرات روزه

مضرات روزه

ادامه مطلب و دانلود
برترین مطالب آهنگ فاخر
روز هفته ماه سال
دسته بندی خوانندگان